Prechod na navigáciu Hlavné menu Prechod na navigáciu Hlavné menu 2 Prechod na navigáciu Hlavné menu 3 Prechod na navigáciu Hlavné menu 4 Prechod na navigáciu vodorovná
Obec Lovčica-Trubín

hrvatska

Položaj grada
Dio grada Lovčica – Trubín – Lovčica leži u sjevero-istočnom dijelu Žiarske kotline u dolini Trubinskog potoka. Odkrčeni goroviti dio nekadašnje šume ovog atara u kotlini čine kenozojske naslage (konglomerati, pješčenjaci) zajedno sa ostatcima starog šljunka. Šumoviti dio na planini Vtáčnik čine rioliti i riodaciti. Ovdje možete naći i kiselkastu vodu. Šumsku vegetaciju čine jela i bukva. Većinu područja pokriva mrko šumsko zemljište. Nadmorska visina opštine u ovom dijelu je u sredini 330m, u ataru dostiže 270 – 833m.

Kulturna baština
Lovčica: Kapela iz 18. stoljeća sagradjena u kasnom baroknom stilu.
Trubín: Rimsko-katolička crkva iz 15. vijeka u gotičkom stilu, rekonstruisana 1573, 1669 godine i u 19. vijeku, kapela iz 1723 godine sagradjena u baroknom stilu, spomjenik za 17. partizana i vojnika.

Simboli opštine
Medju najbitnije grbove u heraldičkoj hijerarhiji spadaju pričajući grbovi. Ovakav pričajući grb ima i naša opština:
Motiv samostrele (simbol Lovčice)
Motiv roga (motiv Trubina)
Kad spojite dva motiva u jednu heraldičku impozantnu kompoziciju, dobijate idealan grb, koji stavljanjem u štit postaje pričajućim grbom sjedinjene opštine Lovčica-Trubín. Konačan oblik grba je:
U plavom štitu iznad srebrnog okovanog lovačkog roga se nalazi nagore okrenut zlatni samostrel sa srebrnom tetivom i natjegnutom srebrnom strelom.
Zastava opštine Lovčica-Trubín se sastoji od pet uzdužnih traka u plavoj (1/8), žutoj (2/8), plavoj (2/8), beloj (2/8) i plavoj (1/8) boji. Proporcija strana zastave je 2:3 a završava se sa tri vrha, koja se protežu do trećine njenog lista.
Pečat opštine Lovčica-Trubín je okruglog oblika a u njegovoj sredini se nalazi opštinski grb i natpis OBEC LOVČICA-TRUBÍN (GRAD LOVČICA-TRUBÍN). Promjer pečata je 35mm.

Historija
Trubín
Grad se nalazi u sjevernom, sjeverozapadnom dijelu Žiarske kotline. Njegov atar zauzima istočne padine planine Vtáčnik. Nadmorska visina grada je u sredini 335m, ali u ataru postoji visinska razlika a njen opseg je od 265 do 874m.
U atarskom dijelu Sitienec se nalaze prethistorijske humke. Ove potiču iz vrijemena lužičke kulture sa kraja Brončanog doba, što je oko 700 godina pre Hrista. Sitieň kod Delenickog bunara je takodjer dokazom prethistorijskog naseljenja atara. Ovdje su bila pronadjena i svjedočanstva iz vremena seobe naroda. U šumskom mjestu Hrádok su takodjer bili pronadjeni spomjenici, koji dokazuju dugi rok naseljenja. Ovaj grad polazi iz vrijemena dolaska Slovena na našu teritoriju a svoj bitni položaj je imao i u doba Moravskog carstva.
Prvi pismeni dokument polazi iz godine 1487, kad se ime opštine Trwbyn pojavljuje u računima Ostrogonskog arheopiskopa Hypolita de Este. Kasnije se ime grada pojavljuje kao Turbus. Ali opština ima još starije porijeklo, o čemu svjedoče ostatci sredovjeke isturene tvrdjave. Slijedeći izvanredan izvor, koji govori za stariji datum opštine je crkva. Ova crkva potiče iz godine 1253 do 1260, jer u 1487 se spominje već kao stara crkva, o čemu svjedoči i gotički gradjevinski stil.
Originalno je opština pripadala vlasništvu familije Dóczy, ali podaci iz 1559 ili 1560 govore, da je prešla pod vlasništvo Ostrogonskog arhepiskopa. U to vreme je opština imala šesnaest dvorišta – ulaza a od 1571 do 1573

16. stoljeće se nosi u znaku strahovanja pred Turcima. 17. rujna 1647 jedan varošanin Trubína Onderj Rosenauer je napisao upravniku grada Kremnica pismo, u kojem opisuje bjesnjenje Turaka kod rijeke Hron.
Ni slijedeća stoljeća nisu donijela mir. Nakon opasnosti od strane Turaka je došla pobuna klasa. Nakon ovih pobuna je opštinu 1679 pogodila epidemija kuge. 19. stoljeće je bilo bogato na razne dogadjaje, koji su duboko pogodili život gradjanja ove opštine.
1820 je opštinu pogodio veliki požar, koji je progutao polovinu kuća. Naredni požari su došli 1861, 1870 i 1875 godine. 1845 je požar pratila velika nerotkinja, koja nije bila prouzrokovana sušom, nego teškim kišama. Od 1848 do 1849 su se u ataru odigravale okrutne bitke. Na crkvenom tornju je bila postavljena osmatračnica a u selu je bilo namješteno topništvo.
U opštini je od 1859 godine služio pastor Ján Szepessy de Négyes, poreklom iz Kremnice. Njegova familija je bila maloposjednička, vaspitan je bio u njemačkom okruženju, ali osjećao se i ponašao kao veliki slovački narodni preporodilac i patriota. Dozvolio je da slovačka djeca u školi budu vaspitavana u svom materinjem jeziku. Štefan Moyzes, jedan od osnivača i prvi predjednik Matice Slovačke, je bio pretpostavljeni i veliki prijatelj pastora Szeppessya. Bio je čest gost u kući svećenika u Trubinu a sa njim su dolazili i mnogi slovački rodoljubi i slovačka inteligencija, uglavnom članovi Šturove grupe, ali i mladja generacija, koja je došla nakon Štura. Ovdje moramo spomjenuti imena, kao što su pastor František Sasinek, Daniel Lichard, Martin Hattala, Karol Kuzmány, Ondrej Radlinský. U ovoj kući su bile pripremane mnoge rezolucije i programi za očuvanje slovačkog jezika i izmamljenje ispod nadmoći Madžara.
Početak 20. stoljeća je bio obijeležen nacionalnom sviješću. Ovome je značno doprineo i slovački nacionalni aktivista Milan Hodža, koji je često posijećivao Trubin.
Mirni život ovog naselja je porijemetio Prvi Svjetski Rat. Imena palih vojnika se nalaze na zavjetnoj ploči položenoj u krilu crkve.
Krajem 1919 godine je izbio Španski grip, koji je u opštini ubio 9 ljudi.
U lipnju 1919 su se ostvarili prvi izbori u Češko-Slovačkoj republici. Grad je izabrao 11 članova Gradskog Vijeća i gradonačelnika. Na izborima u rujnu 1923 je pobjedila Slovačka Narodna Stranka Hlinku. Izabrali su 5 članova Gradskog Vijeća i gradonačelnika.
1. srpanj 1926 je bio važan datum u istoriji sela, jer je ovog dana otvoren poštanski ured. Veza opštine sa svjetom je bila omogućena u septembru 1937 uredjenjem javne telefonske stanice u zgradi svećenikove kuće.
Tokom Drugog Svjetskog Rata je grad proživio mnoge promjene i dramatičke dogadjaje.
U Turbinu su ratne muke bile okončane 4. travnja 1945.
1950 je bilo osnovano manjinsko seljačko društvo a sedam godina kasnije je nastalo celoopštinsko Sjedinjeno Seljačko Društvo.

Lovčica
Opština se nalazi u sjeverozapadnoj oblasti Žiarske kotline u dolini Trubinskog potoka.Prosječna nadmorska visina u sredini sela dostiže 330 m n.m, ali atar opštine se nalazi u visini od 270m n.m do 833 m n.m. Prva pismena napomjena o opštini potiče iz 1487 godine, kad je ovdje bilo 5 dvorišta-ulaza a selo se zvalo Kisslloka.
U 14. stoljeću u vrijeme Matuša Čáka Trenčanskog su se u ataru opštine odigravale žestoke bitke, zato što se njegova vojska povlačila u pravcu grada Handlová. Jedno stoljeće kasnije su gradjani doživjeli najezde vojske Jana Jiskru iz Brandisa i Jana Hunyadog. 1571 do 1573 se susrećemo sa imenom prvog općinskog starešine. U 16. stoljeću je kroz atar prošlo mnoštvo Turaka, koji su htjeli osvojiti Kremnicu. Svaki ovakav prijehod značio je štetu vlastništva i stanovništva. Kad Turci nisu uspjeli da osvoje Kremnicu, izvršili su se na okolnim selima, a medju njima i na Lovčici. Još do 1679 godine nemamo o gradu nikakve podatke. Moguće je da još do sada nisu bili pronadjeni. U ovoj godini je izbila kuga, koja je usmrtila 281 ljudi. Mirnu atmosferu su porijemetile različite prirodne katastrofe, izmedju kojih je najviše bilo požara.
Jedan od požara iz 1820 godine je uništio polovinu stambenih kuća. Kao žrtva su pale i poljoprivredne zgrade. Ali i slijedeći požari u 1861, 1870 i 1875 su doprinjeli da takoreći sva obitelj ostane bez krova nad glavom a izginulo je i mnogo gospodarskih životinja.
20. stoljeće je opštini donijelo odredjen mir, i stoga je 1912 počela izgradnja spratne zgrade škole, koju su dovršili slijedeće godine. To je prva zgrada škole u istoriji opštine.
U miran život se umiješao Prvi Svjetski Rat. Već u ljetnim mjesecima su morali da u rat podju svi sposobni muškarci. Iz Prvog Svjetskog Rata se kući nije vratilo 20 muškaraca, koji su pali na raznim ratištima. Krajem 1918 je izbio Španski grip, od kojeg je umrlo 4 ljudi.
Novo uredjenje države su stanovnici primili smireno a početkom 1919 godine je selo dobilo i novo ime - Lovčica. Iste godine su bili raspisani i izbori za Gradsko Vjeće. Gradjani su izabrali 13 članova Gradskog Vjeća i gradonačelnika. U slijedećim izborima 16 rujna 1923 izabrali su 5 članova Gradskog Vjeća i gradonačelnika.
Tokom perioda nezaposlenosti se iz grada odselilo do 26 familija, koje su otišle niže od grada, u Francusku, Nemačku i Ameriku.
I Drugi Svjetski Rat se nemilosrdno umješao u život opštine. U ratu je palo 19 slovačkih vojnika, 4 vojnika Sovjetske armade, jedan rumunski vojnik, 9 nemačkih vojnika i 22 gradjana. Posledica prolaska fronta je bilo 44 uništenih kuća i poljoprivrednih zgrada.
Medju važnije dogadjaje posle fronta spada i svrstanje opštine u pravilni autobuski saobraćaj. U lipnju 1947 počeo je saobraćati autobus na maršruti Sveti Križ nad Hronom-Lovčice kaplnka-Handlova-Prievidza. Ožujka 1947 je u selu zavedena telefonska linija.
1957 su gradjani osnovali Sjedinjeno Seljačko Društvo, kojem su pripale sve obradjive površine.
Na osnovu odluke Sajveta Narodnog Vjeća u selu Žiar nad Hronom br.141/1971 – R ONV iz 9. srpnja 1971 se selo Turbín sjedinilo sa Lovčicom i dobili su zajednički naziv „Lovčica-Trubín“.


Gradonačelnik opštine

Povjesni biljezi

Fotogalerija

 


 


3503366

Úvodná stránka